Binnenkijker…

Een aantal weken geleden kreeg ik de kans een fraaie binnenkijker te mogen fotograferen. Het betrof een gelijkvloers appartement op de dertiende verdieping van een flatgebouw. Hoewel het niet mijn stijl was, vond ik het wel erg mooi en bijzonder.

Het mooiste van alles was dat dit appartement zich in Valencia bevond en wij daar zelf vier nachten verbleven. We wisten niet wat we zagen toen we het appartement binnen kwamen! De meiden vonden het helemaal geweldig (en wij niet minder), de camera’s en mobiele telefoons kwamen dan ook direct tevoorschijn om één en ander vast te leggen. 

Vanaf deze kant kon het appartement worden betreden. Links van de lange gang naar de woonkamer bevonden zich drie slaapkamers. In de ouderslaapkamer en aan de rechterzijde van de gang bevonden zich de badkamers. 

Aan het eind van de lange gang bevond zich vervolgens aan de linkerkant het zitgedeelte met twee heerlijke loungebanken, mooie raampartijen en een waanzinnig uitzicht. De blinds voor de ramen (nu niet zichtbaar) konden elektrisch worden bediend, het appartement was bovendien (en gelukkig ook maar) voorzien van airco. 

Aan het eind van de lange gang bevond zich aan de rechterzijde de open keuken. Een strak exemplaar en voorzien van de mooiste apparatuur. Twee koelkasten, twee diepvriezers, een oven, een magnetron, een biertap en ook nog eens een riant kookeiland. Maaltijden konden worden genuttigd aan de ovaalvormige zwarte tafel met acht zwarte lederen stoelen. 

Onze dochters zeiden direct dat ze wel een keer wilden koken. We verbleven dichtbij een groot winkelcentrum, waar ze zelf de benodigde inkopen konden doen. Vervolgens konden we heerlijk genieten van een pasta pesto met zongedroogde tomaten en pijnboompitten.

Zoals je ziet biedt het appartement een prachtig uitzicht op de Stad van de Kunst en de Wetenschappen.

Het pijltje op de foto laat zien op welke verdieping het appartement zich bevindt. Je zou denken dat we hier flink voor in de buidel hebben moeten tasten, maar dat viel erg mee. Voor een gehuurde stacaravan in het buitenland ben je in het hoogseizoen waarschijnlijk duurder uit. We hadden de indruk dat de meeste appartementen in het gebouw permanent door Spanjaarden werden bewoond, we waren er dus wel op ons zelf en hadden in het gebouw geen toeristen om ons heen. Op de begane grond bevonden zich een kleine fitnessruimte, een squashbaan en een buitenzwembad voor algemeen gebruik.

We hebben toch al op veel adresjes overnacht, maar dit was wel het meest luxe (en toch betaalbare) verblijf dat we ooit hebben gehad. Het hoeft zeker niet altijd zo, maar juist voor een keer was het absoluut genieten. 

Ik wens je een heel fijn weekend!

Liefs, Ingrid

Een slag gedraaid…

In al die jaren dat wij hier wonen, heeft de eettafel altijd met de korte kant tegen de muur gestaan. Er was weinig ruimte voor andere opties, omdat de computer zijn intrede deed en er tegen het muurtje tussen de keuken en de woonkamer al die tijd een bureau stond, met beeldscherm, printer en computerkast…een minikantoortje dus (maar mooi vond ik dat al lang niet meer). 

Het bureau wilde ik gaan verven en daardoor aanpassen aan de kleuren in de kamer, maar eigenlijk wilde ik nog veel liever dat het bureau met de hele reutemeteut naar zolder zou verhuizen. Met twee laptops en twee iPads in de woonkamer werd tenslotte inmiddels ruim genoeg in werkplekken voorzien. 

Zo gewenst, zo gedaan en toen gekeken of de eettafel een slag gedraaid ook mooi zou staan en uiteraard, of het ook praktisch zou zijn. 

Moesten de anderen er in het begin nog aan wennen, inmiddels vinden ze het prima zo. Ik was eigenlijk meteen al enthousiast, het is weer eens een keer iets anders. Nu ik ook al enkele keren aan de eettafel heb staan klussen, merk ik ook hoe handig het is om helemaal om de tafel heen te kunnen lopen ;-). Zo kun je goed zien – zoals ook bij onderstaande pot – of je niets vergeten bent en of alles helemaal naar wens is aangebracht. 

Nu de nieuwe opstelling de testfase heeft doorstaan, kan ik op zoek naar een andere lamp, want deze twee exemplaren hangen nu niet meer goed in verhouding tot de tafel en hangen er bovendien al jaren. Wordt vervolgd. 

Ik wens jullie allemaal een fijne week!

Liefs, Ingrid

España (6)…

Koninklijk paleis

Op ons wensenlijstje stond een bezoek aan het Koninklijk Paleis in Madrid. Aangezien onze dochters vonden dat zij nog te weinig hadden geshopt (kuch…neem dat maar met een korrel zout), splitsten wij ons op en spraken we af op welke plek en op welk tijdstip wij elkaar in het centrum van de stad weer zouden treffen. 

 

Een sfeervol straatje leidde ons richting het paleis, zoals zichtbaar op de achtergrond.

Bewoners van deze huizen hebben dagelijks een prachtig uitzicht. Aangezien Madrid niet zo toeristisch is, heb ik het vermoeden dat het hier met de drukte voor de deur nog wel meevalt.

Ons bezoek aan het Koninklijk Paleis was erg de moeite waard. Hoewel er veel goud en bling bling in de vertrekken te vinden was, oogde het heel stijlvol. Elke ruimte werd streng bewaakt en het maken van foto’s was verboden. Vooral in de eetzaal vond ik het erg jammer dat ik geen foto’s mocht maken, de immense tafel was gedekt met mooi servies en prachtig bestek. In de gangen van het paleis mocht wel worden gefotografeerd. 

Zo mooi als het aan de binnenzijde van het paleis was, zo slecht onderhouden waren de luiken aan de buitenzijde. Ik vond dat overigens niet erg, ik was juist blij eindelijk iets brocants in Spanje aan te treffen ;-).

Uitzicht aan de achterzijde van het paleis

 Santa María la Real de La Almudena

Aan de andere kant van het plein bevindt zich de Santa María la Real de La Almudena, de katholieke kathedraal van Madrid.

Ondanks dat de plannen voor een kathedraal in de Spaanse hoofdstad stammen uit de 16e eeuw, begon de bouw van deze kerk pas in 1883. De kathedraal werd door Paus Johannes Paulus II gewijd op 15 juni 1993. 

De kathedraal zou eerst in een gotische stijl worden gebouwd, maar om het gebouw beter te laten aansluiten bij het Koninklijk Paleis is later besloten de neoclassicistische stijl te gebruiken. 

Omdat het ook deze dag weer erg warm was, liepen we even een straatje in om een flesje drinken en een ijsje te scoren. Je ziet aan de ‘drukte’ op de terrassen dat de Spanjaarden massaal voor een siësta hadden gekozen. 

Omdat we nog tijd over hadden voordat we op de afgesproken lokatie moesten zijn, hebben we in dit parkje aan de overzijde van het paleis nog even nagenoten van al het moois dat we deze dag weer hadden gezien. 

Stoere lampen bij de metrostations

Zoals afgesproken troffen we onze dochters op het Puerta del Sol. Nog een paar uurtjes konden we hier blijven, een dag later zouden we op doorreis gaan richting de kust, naar de stad Valencia.

Voor mij staat vast dat ik heel graag nog een keer terug zou willen gaan naar Madrid. Zelfs tijdens het maken van deze post voelde ik de vlinders weer in mijn buik en dat zegt genoeg. Leuk dat een aantal van jullie al helemaal enthousiast zijn geworden en een stedentrip naar Madrid op het wensenlijstje hebben gezet!

Ik wens je een fijne dag!

Liefs, Ingrid

Muurvuller...

Het was inmiddels al weer een paar maanden geleden dat ik voor het laatst met muurvuller had gewerkt. Ik wilde niet teveel bewerkte potten in huis, maar ik sloot ook niet uit dat ik nog wel een keer voor de bijl zou gaan. Het blijft tenslotte een erg leuke klus om te doen.

Toen ik deze pot bij de kringloop zag staan, kon ik mij niet beheersen. Voor EUR 3,= deed ik daar overigens ook weinig moeite voor. 

Muurvuller - kant en klaar van de A.ction - had ik nog in huis en voor het schilderen van de pot maakte ik gebruik van de verf van Le Noir & Blanc, kleuren Oakland taupe en Mud Grey. Deze verf had ik bij de eerdere metamorfoses ook gebruikt. Het fijne ervan is dat je dit in hele kleine potjes bij de bouwmarkt kunt krijgen en dus niet meteen grote potten verf hoeft aan te schaffen. 

De muurvuller smeerde ik 'wolkerig’ op de pot. Het is belangrijk om de gewenste structuur hiervan meteen goed aan te brengen, omdat de muurvuller heel snel droogt en het straks ook deels het resultaat bepaalt. 

Vervolgens verfde ik de pot met Oakland taupe, om daarna vlekkerig Mud Grey aan te brengen. Uiteraard kun je dit allemaal naar eigen smaak doen. De potgrond die ik vervolgens aanbracht, vond ik er wat te dik op zitten, dus daar ben ik al deppend weer met wat verf van de kleur Mud Grey overheen gegaan. Deze keer heb ik geen bloem of koffieprut aangebracht, al ga ik dat eerste misschien toch nog doen voor een matter effect. 

Dit is het resultaat, ik ben er weer dik tevreden mee!

Ik wens jullie allemaal een fijn weekend!

Liefs, Ingrid