In the garden…

Was ik andere jaren niet zo bewust bezig met het maken van plannen in de tuin, dit jaar is dat merkbaar anders. 

Het grote verschil daarbij is dat ik met kleur wat meer de hoogte in wil, zonder dat het rommelig wordt. Een rommelige tuin vind ik niet gezellig en bovendien word ik er onrustig van. Ik werk sowieso graag met duidelijke lijnen. Een plant mag buiten de borders groeien en bloeien, maar wanneer de bloei eenmaal voorbij is, dan gaat de snoeischaar erin en wordt alles weer binnen de kaders gebracht. Zo hou ik de tuin in vorm en blijf ik zelf ook nog eens zen ;-).

Het planten van de iris hoorde bij mijn tuinplan van dit jaar. Met mijn voorkeur voor blauw/paarse bloemen past de iris heel mooi bij alles wat er al staat. Het begin van het bloemblad van de iris is daarbij zo indrukwekkend en bijzonder dat zelfs de gele kleur daarvan probleemloos door mij wordt gedoogd.

Ik plaatste drie irissen op een rij en tot mijn grote verbazing ging de vaart er flink in. Binnen no time zag ik knoppen tevoorschijn komen en de irissen staan nu mooi in bloei. Dit deel van mijn tuinmissie vind ik heel geslaagd, maar inmiddels staan er meer nieuwe planten in de tuin. Wordt vervolgd.

Ik wens je een fijne week!

Liefs, Ingrid

Fluitenkruid…

Met het mooie weer ben ik de afgelopen dagen regelmatig op pad geweest. Soms voor een wandeling, maar het liefst pak ik de fiets. Slechts een paar honderd meter hier vandaan loopt een dijk, die je meteen in een hele landelijke omgeving brengt. Ik fiets dan graag naar een paar boerendorpjes in de buurt, waar boerderijen, weilanden en velden met koolzaad momenteel het beeld bepalen.

Uiteraard genoot ik daarbij ook van bermen vol fluitenkruid en kon ik het niet laten hier iets van mee naar huis te nemen. Het staat nu in een mooie melkkan, onder de kleine overkapping naast het huis. Gezien de regenbuien die de komende tijd worden verwacht, denk ik er hier het langst plezier van te hebben.

Eigenlijk had ik er niet op gerekend vandaag deze post te zullen plaatsen. We hadden vijf dagen Parijs gepland, maar hebben de reis moeten annuleren, aangezien manlief inmiddels twee weken ziek thuis is, geveld door een virale en hardnekkige infectie. Gezien de beperkte energie die hij nog steeds heeft, is het maar goed dat we niet zijn gegaan. Het is wel even omschakelen want uiteraard had ik een aantal Franse posten voor jullie in gedachten. Dat gaat dus niet lukken, maar gelukkig biedt ons land met bermen vol fluitenkruid ook veel moois ;-)!

Ik wens iedereen een fijne week!

Liefs, Ingrid

Happy Easter…

Wat paasdecoraties betreft heb ik het ook dit jaar weer rustig gehouden. Eigenlijk ben ik niet verder gekomen dan deze twee nestjes met kwarteleitjes maar ik ben er tevreden mee.

Toen ik afgelopen woensdag toevallig langs een tuincentrum kwam, heb ik een paar takken van de sneeuwbal meegenomen. Ik had zin in fris en groen en deze combinatie gaat hier zeker bij op.

Het paasweekend staat voor de deur. Ik hoop dat het droog blijft zodat we nog een eind kunnen gaan fietsen. Het is nu zo mooi buiten met het fluitenkruid in de bermen en de bloesem in de bomen!

Zoals beloofd maak ik vandaag de winnares van de give away bekend. Er zijn met de mails erbij meer dan 130 reacties binnen gekomen, van volgers en stille volgers. Bij deze wil ik jullie heel erg bedanken voor jullie enthousiasme en al jullie lieve woorden.

De random generator heeft bepaald dat:

Marjonel  - met de blog “Marjonel, puur en stoer wonen” -

een gat in de lucht mag springen en de give away heeft gewonnen! Lieve Marjonel, van harte gefeliciteerd! Wil je mij een e-mail sturen, zodat ik je kan laten weten hoe het bestellen in zijn werk gaat? Anja van The Old Stuff Shop wil ik bij deze hartelijk bedanken voor haar bijdrage aan mijn give away!

Voor iedereen die niet gewonnen heeft: over een half jaar bestaat mijn blog 5 jaar. Ook dat gaat gevierd worden, dus al duurt het nog even en is de invulling daarvan nog niet bekend…ook dan ben je van harte welkom om mee te doen.

Voor nu wil ik jullie een heel fijn paasweekend wensen! Maak er mooie en ontspannen dagen van, uiteraard met een overheerlijk paasontbijt. Daar heb ik nu al zin in ;-).

Liefs, Ingrid

Stoere lamp…

Inmiddels is het alweer een jaar geleden dat we onze slaapkamer een metamorfose gaven. Nog altijd ben ik heel blij met het resultaat en ben ik er eigenlijk nog steeds niet helemaal aan gewend dat ik in zo’n mooie slaapkamer mag slapen.

Maar af was het nog niet, aangezien er al die maanden een peertje aan de wand heeft gehangen en ik maar niet kon slagen voor een mooie wandlamp. Ik wilde een stoer exemplaar, maar deze zijn of moeilijk te vinden of behoorlijk aan de prijs.

Om jullie geheugen op te frissen, heb ik meteen maar een aantal foto’s van de slaapkamer genomen.

Mijn oog was al veel eerder op dit exemplaar (H*ouse D*octor) gevallen, maar het bedrag dat er voor werd gevraagd vond ik dus behoorlijk pittig, laat staan dat manlief voor de bijl zou gaan met zijn minder grote passie voor wonen ;-).

Dus toen ik dezelfde lamp veel goedkoper (maar nog best prijzig) op internet aantrof, sloeg ik na overleg met de thuisbasis toe. Inmiddels is op de betreffende site de prijs al weer flink bijgesteld, ik vermoed dat ik een beetje mazzel heb gehad.

Het ophangen ging niet van een leien dakje. De gipsplaten muur is heel dun en er moest een constructie worden bedacht om de schroeven niet midden in de elektriciteitsdraden te laten uitkomen. Manlief kwam dus de bekende stressfactor tegen, deed er veel langer over dan gepland, maar ging - weliswaar chagrijnig - stug door. Bijkomend voordeel in zulke situaties is wel dat ik dan (ik kan er écht niets aan doen) nooit mijn lachen in kan houden en ook nog eens heel verliefd op hem word!

Toen de lamp hing, heb ik hem uiteraard een welgemeende schouderklop en een dikke zoen gegeven. Ik vind de lamp lekker stoer en het licht schijnt heel mooi weg op de muur tegenover ons bed. De slaapkamer is nu nog mooier dan ie al was.

Op het toilet hangt overigens ook nog een peer ;-). Dus weer op zoek, maar deze keer naar een goedkoper (en ook makkelijker op te hangen) exemplaar.

Ik wens jullie een heel fijn weekend!

Liefs, Ingrid

P.S. Op mijn give away zijn heel veel leuke reacties binnengekomen, ook van een aantal stille volgers per mail. Mocht je de give away hebben gemist: tot volgende week vrijdag 18 april kun je reageren (klik). Die dag maak ik de winnares bekend.

Slakkenvrije hosta’s…

Al jaren heb ik in de tuin een paar potten met hosta’s staan. Het liefst zou ik deze plant ook in de borders zetten, maar onze tuin is gezien de aantallen blijkbaar een prettig verblijf voor slakken en uit ervaring is gebleken dat er dan na enkele maanden weinig meer van over is.

Met de hosta’s in pot gaat het beter, maar het is mij nog nooit gelukt de hosta’s het hele seizoen gaaf te houden. Uiteindelijk eindigt het altijd weer in gatenkaas.

Maar wie weet gaat het mij dit jaar wel lukken!

Willy informeerde ons op haar blog namelijk over anti-slakken tape, dat ik vervolgens bij de P.raxis bestelde. De tape, die voorzien is van een laagje koper, zou deze beestjes weren omdat ze bij het aanraken van de tape een schokje zouden krijgen. En aangezien slakken dit als onprettig ervaren, zou het resultaat moeten zijn dat ze rechtsomkeer maken en het blad van de hosta met rust laten. Uiteraard moet het blad niet in aanraking komen met andere planten, de grond of de pot, anders creëer je een loopbrug voor deze beestjes en heeft de tape geen enkel effect.

Ik heb geen idee of het werkt, maar wil het wel heel graag een keer proberen!

Omdat ik ook las dat de tape gaat oxideren en de pot daardoor een lelijke rand kan gaan krijgen, leek het mij een goed plan onder de tape een stuk linnen band (A.ction) te plakken met hier en daar een stukje vrij, zodat de lijm zich op dat vrije stuk toch goed aan de pot kan hechten. Als er dan al wordt geoxideerd, blijft de pot zo misschien toch grotendeels heel aardig van uiterlijk.

Aan de andere kant, er ‘oxideert’ hier geloof ik toch al het één en ander in de tuin ;-).

Zonder tape staat het mooier, maar wanneer straks het blad van de hosta er volledig overheen valt, zie je er weinig meer van.

Als de hosta er over een aantal maanden net zo fris en fruitig bij staat als deze mooie violen, dan lijkt mijn missie geslaagd en ben ik dik tevreden. Uiteraard informeer ik jullie tegen die tijd over mijn bevindingen en hoop ik jullie de mooiste hosta’s zónder gaten te kunnen laten zien! Wordt dus vervolgd.

Ik wens jullie allemaal een heel fijn weekend!

Liefs, Ingrid