Een heerlijke dag op de Pinksterfair…

Afgelopen vrijdag gingen we volgens traditie weer naar de Pinksterfair in Zeist. In tegenstelling tot vorig jaar – toen het ontzettend koud was – scheen de zon deze keer volop en was de temperatuur bijzonder aangenaam.

Meestal ga ik met twee vriendinnen van mij, maar helaas kon vriendin S. door omstandigheden deze keer niet mee.

Zoals gebruikelijk deden we meerdere rondes, waarbij in ronde 1 wordt ingeschat wat we willen gaan kopen, in ronde 2 de portemonnee al een paar keer getrokken wordt en in de 3e en laatste ronde de knopen doorgehakt moeten worden en de laatste aankopen worden gedaan.

Uiteraard was de stand van ‘Babette huis en tuindecoratie’ (mijn favoriet op de fair) weer aanwezig. Een mooie kraam met een gemixt aanbod van spullen. Ik had het voornemen bij haar een mooi tafelkleed met Franse print te kopen, maar helaas was deze niet meer op voorraad.

Bij de stand van de Beukenhof ontmoette ik blogster Monica van het Moonhuis. Monica wist dat ik een trouwe bezoeker van de fair ben en vroeg mij eerder vorige week of ik deze keer ook van plan was om te gaan. Een afspraak was vervolgens snel gemaakt. Bij Ann van de Beukenhof (dit is Monica’s favoriet van de fair) hebben we een hele tijd gezellig staan kletsen. Ik vond het erg leuk je te leren kennen, Monica!

De combinatie van zon, goed gezelschap, opgewekte standhouders en een leuke ontmoeting met Monica en Ann zorgde voor een heerlijke dag. De fair is vandaag nog te bezoeken, dus er is nog een mogelijkheid om te gaan.

We hebben Slot Zeist niet met lege handen verlaten, ik zal mijn aankopen binnenkort aan jullie laten zien.

Een fijne week gewenst!

Liefs, Ingrid

In the garden…

Nu de regen plaats heeft gemaakt voor zon, ben ik weer regelmatig in de tuin te vinden. Ik vind het heerlijk om er in te werken en er mijn plannen tot uitvoering te brengen.

Op de achtergrond zie je onze tuinstoelen op het vlonderterras bij het water staan. Ook op warme dagen is dit een ideale plek om te zitten, aangezien er voldoende schaduw is. Bovendien is er in en bij het water altijd iets te zien en te beleven.

Ik vertelde laatst al dat ik wat meer de hoogte in wil met de bloemen in de tuin. Op bovenstaande foto zie je de lange stelen van de verbena, die bij aanschaf al minstens een meter hoog was. In het tuincentrum werd ik aangesproken door een dame op leeftijd, die mij vertelde dat deze bloem prachtig bloeide en ook nog eens tot ver in het naseizoen. Ze vertelde er met zoveel passie over dat mijn nieuwsgierigheid was gewekt en de plant mee naar huis ging.

Dit jaar heeft ook de hoge klokjesbloem (campanula) een plaats gekregen in de tuin. Op diverse plekken staat deze mooie plant in een witte of paarse kleur in bloei. Inmiddels ben ik er achter dat de naaktslak in de tuin er ook gek op is, sommige jonge planten bevatten nu alleen nog maar een steel…het blad en de bloemen zijn helaas helemaal weg gegeten. 

Gelukkig staan er nog wel een paar exemplaren die het prima doen. Uiteraard hoop ik dat deze mooie bloemen niet als maaltijd verorberd zullen gaan worden.

De afgelopen week was ik geveld door een pijnlijke blaas-ontsteking. Helaas had de eerste anti-biotica kuur niet veel effect en ben ik  inmiddels met een andere anti-biotica kuur gestart. Uiteraard hoop ik dat het deze keer wel aanslaat, want de pijn en de vele bezoeken aan het toilet waren bepaald geen pretje. Maar als ik kijk naar het leed waarmee mensen dicht om ons heen de afgelopen weken zijn getroffen, relativeer ik het maar snel. Ik wens hen veel sterkte en indien mogelijk een spoedig en volledig herstel.

Liefs, Ingrid

Een geslaagd project…

Een paar posten terug liet ik jullie een pot zien die door mij met muurvuller en verf was bewerkt (klik). Super leuk om te doen en ook best wel verslavend was mijn ervaring. Ik waarschuwde jullie toen al dat ik de smaak te pakken had, ik keek bij de kringloop dan ook telkens uit naar een volgend 'slachtoffer'.

Toen dat even op zich liet wachten (lees: mij dat tot heden toe niet lukte), gaf ik mijn ogen in huis goed de kost en moest onderstaande pot het ontgelden.

foto van februari 2013

Eigenlijk was het de bedoeling dat het na de grijze variant van de vorige keer nu een licht exemplaar zou worden.  Na de witte muurvuller heb ik er een roomkleurige verf op aangebracht, maar daar zie je nu nog maar weinig van terug. Mijn ervaring is inmiddels wel dat er gaandeweg iets ontstaat en het lastig is om vooraf al precies te weten hoe het er uiteindelijk uit komt te zien.

Zelfs de voor- en de achterkant verschillen van elkaar. Op de eerste foto zie je nog duidelijk de lijnen van de oorspronkelijke pot, op bovenstaande foto zijn deze lijnen veel minder goed zichtbaar en is ook de kleurschakering anders.

De (donker)bruine kleur op de pot komt net als de vorige keer van koffieprut, daarnaast heb ik ook grijze en donkergrijze verf gebruikt. Hoewel ik een lichte variant voor ogen had, ben ik met het eindresultaat meer dan tevreden. Het was best een geklieder (mijn handen zagen er op een gegeven moment niet meer uit) maar wat was het weer leuk om te doen! Ik wil niet alles in huis op deze manier bewerken, maar ik sluit niet uit dat ik weer overstag ga als ik bij de kringloop een mooi model tegen kom. In de keuken heb ik als alternatief trouwens ook nog wel iets staan, dat heel goed voor een metamorfose in aanmerking zou kunnen komen ;-).

Ik wens je een hele fijne week!

Liefs, Ingrid

P.S. Ik krijg de laatste tijd regelmatig reacties van volgers, die ik zelf niet kan bereiken, omdat ze geen blog hebben. Ik wil hen deze keer in het bijzonder bedanken voor het feit dat ze elke keer de moeite nemen een reactie achterlaten: super leuk! Elke reactie van wie dan ook wordt sowieso erg gewaardeerd!

Genieten in de tuin…

Het afgelopen weekend hebben we gebruikt om het terras schoon te spuiten. Deze klus doen we meestal in april, maar doordat manlief was geveld door een hardnekkige infectie (en daar nog steeds niet helemaal van is hersteld) kwam het er dit jaar niet eerder van.

Voor mij begint het tuinseizoen pas echt wanneer het terras weer als nieuw is, het onkruid tussen de stenen is weggespoten en het zand in de schone voegen tussen de tegels is geveegd.

Omdat de planten wel een opdoffer hebben gehad van de krachtige waterstraal en onder het zand zitten, houden jullie die foto’s nog van mij tegoed.

Op de tuintafel die tegen het tuinhuisje staat, zie je een heel lief plantje in een prachtige pot. De pot kocht ik twee weken geleden tijdens de open dagen van de Potstal, waar ik met Lia (van de blog I found my home) had afgesproken. Wij boften toen nog met het weer, we hebben in de tuin achter de winkel gezellig aan de koffie en de thee gezeten, maar helaas kwam de regen de andere dagen vaak met bakken uit de lucht.

Het plantje kende ik niet, maar een zoektocht op internet vertelde mij dat het hier om de aubrieta gaat, een bodembedekkende, groenblijvende, vaste plant met witte, roze of paarse bloemen.

Omdat de aubrieta van een zonnige (halfschaduwrijke) en droge plek houdt, heb ik de pot onlangs naar deze tuintafel verplaatst. 

De bloeitijd is tot en met juni, dus we hopen de komende weken met dit prachtige weer nog volop van deze fraaie bloemetjes te kunnen genieten.

Ik wens je een fijne week!

Liefs, Ingrid

Muurvuller…

Vanaf het moment dat Monica van het Moonhuis enthousiast met ons deelde hoe je met tegellijm of muurvuller een pot prachtig kon bewerken, heb ik uitgekeken naar een mooi model. De kleur deed er niet toe: al is de pot knaloranje of oogverblindend geel…uiteindelijk zie je daar niets meer van.

Het duurde een tijd voordat ik bij de kringloop een geschikt exemplaar had gevonden. Deze vond ik in eerste instantie wat klein, maar inmiddels ben ik heel blij met dit model. En wat is dit leuk om te doen!! Ik heb duidelijk de smaak te pakken.

De muurvuller van de A.ction had ik al in huis. Deze is kant en klaar en alleen daarom al heel handig in gebruik. De muurvuller smeerde ik met een kwast op de pot, waarna ik de pot een half uur liet drogen.

Vervolgens bracht ik een dun laagje grijze verf op de muurvuller aan. De verf veegde ik uit met een vochtige doek, waardoor de muurvuller niet helemaal achter de verf verdween. Nadat de verf enigszins was gedroogd, schuurde ik de bovenste laag een beetje door en haalde ik zo ook de oneffenheden weg.

Omdat ik de witte muurvuller toch nog te nadrukkelijk aanwezig vond, heb ik vervolgens hier en daar een tweede laag grijze verf met een doek aangebracht en uitgesmeerd. Eenmaal gedroogd veegde ik koffieprut over de gehele pot heen, waardoor je een mengeling van kleuren krijgt en het wit van de muurvuller een lichtbruin en natuurlijk kleurtje krijgt.

Ik vind het resultaat voor een eerste keer goed geslaagd. Het leuke eraan is ook dat het eigenlijk niet verkeerd kan gaan. Als het totaal niet naar je zin is, zou je zelfs nog een keer muurvuller aan kunnen brengen en overnieuw kunnen beginnen. Zo werk je toe naar het gewenste effect.

 

Ik wens je een hele fijne week!

Liefs, Ingrid