Metamorfose meterkast…

Het is voor mijn doen lang geleden dat ik een post op mijn blog heb geplaatst, ik heb zelfs een maand overgeslagen en dat is volgens mij nog nooit gebeurd. Gebrek aan inspiratie was daar toch wel de grootste oorzaak van, maar de komende maanden gaat dat vast beter want ik heb de nodige plannen voor in huis. 

Sinds een paar weken staat het huis op mijn naam en dat geeft mij de ruimte om er mee aan de slag te gaan, geheel naar eigen smaak. Als een soort proefexperiment besloot ik allereerst de meterkast in de hal een metamorfose te geven. De uitstraling daarvan was zo standaard, dat ik eigenlijk niet eens van uitstraling zou willen spreken. 

Ik had al wel duidelijk voor ogen wat ik wilde gaan doen. Dus op naar de bouwmarkt om het materiaal te halen dat ik nodig had. 

Volgens plan plaatste ik stijllijsten op de deuren, na eerst de deuren licht opgeschuurd te hebben en te hebben schoongemaakt met een ontvetter. De vorige zin is overigens een stuk sneller getypt dan dat de daadwerkelijke uitvoering verliep, want het was nog een beste klus. Allereerst moest ik precies uitmeten waar de lijsten geplaatst moesten worden, het was tenslotte wel de bedoeling om alles zo recht mogelijk op de deuren aan te brengen. De lijsten werden vervolgens door mij verstek gezaagd, het leek in de woonkamer net een kleine houtzagerij ;-). En al ging er tijdens het zagen hier en daar wel een keer iets fout, uiteindelijk heb ik het best netjes op de deuren gekregen. 

Ik koos voor een doorlopende stijllijst, omdat het mij te druk leek om op elke deur aparte rechthoeken te plaatsen. Ik ben nog altijd blij dat ik deze keus heb gemaakt. Aangezien het verstek zagen in de hoeken niet honderd procent voor aansluiting zorgde, vulde ik die ruimtes op met acrylkit. De stijllijsten bracht ik aan met montagekit. Na een dag drogen bracht ik een laag witte grondverf aan, als basis voor een goede hechting. 

Ik koos vervolgens voor de lak van Le Noir & Blanc in de kleur Charleston Grey. Nadat ik deze kleur in drie lagen had aangebracht, was ik tevreden met het eindresultaat. 

Op de contactdoos na heb ik alles meegeschilderd. De contactdoos zag er nog uit als nieuw en ik vroeg mij af of de verf daar wel goed op zou blijven zitten, aangezien ik de dimmer elke avond gebruik om het buitenlicht bij de voordeur op de juiste lichtstand te zetten. Bovendien wil ik er wel weer een gordijn voor en aangezien de gordijnrail in een bocht doorloopt en het gordijn dus voor de contactdoos komt te hangen, zie je daar straks toch niets meer van. 

Ik ben echt super tevreden over het resultaat en ook best een beetje trots op mijzelf, omdat ik deze klus helemaal alleen heb uitgevoerd. Ik heb de smaak te pakken en denk dat ik de saaie opdekdeuren op de eerste verdieping op soortgelijke wijze ga aanpakken. De leermomenten die ik bij de metamorfose van de meterkast heb opgedaan, kan ik dan mooi toepassen…voor een nog beter resultaat. In het najaar wil ik verder met de hal, het is de bedoeling dat alle wanden gestuct worden en dat er kalkverf op de muren komt! 

Maar eerst ga ik binnenkort op vakantie…heerlijk met mijn dochters naar de Cote d’Azur, genieten van de warmte en de zon. Daar heb ik enorm veel zin in! 

Ik wens jullie allemaal een heerlijke week!

Liefs, Ingrid

Carte Colori en mooie bloemen…

Een paar maanden terug kreeg ik van Monica van het Moonhuis de uitnodiging om mee te doen aan een proefworkshop van Carte Colori. Super gaaf natuurlijk, want ik wil heel graag met kalkverf aan de slag en dan is het een uitkomst dat je daar van Monica uitleg over krijgt…zij is immers heel goed thuis in de toepassing hiervan. Lia (I found my home), Judith (Judith & Co) en Marjan (Eenvoud & Simplicity) zouden er ook bij aanwezig zijn. 

Dus reed ik een paar dagen later naar Lia en reisden we bij haar vandaan richting Carte Colori, nadat we onderweg ook Marjan hadden opgepikt bij het station. Bij Carte Colori werden we verwelkomd door Meta, Ellen (beiden van Carte Colori), de al aanwezige Judith en natuurlijk door Monica. 

Het was een hele leerzame workshop. Eerst maakten we allemaal een ammoniet, zoals te zien op onderstaande foto. Ik ga er verder niets over vertellen, want voor degenen van jullie die deze workshop nog gaan volgen, moet het natuurlijk wel een verrassing blijven. Als je weet hoe we dit in elkaar hebben gezet, zakt je mond open van verbazing, maar jullie weten hoe creatief Monica is…zij verzint de meest bijzondere creaties op een manier waarop je het niet verwacht. 

De ammoniet heeft thuis een mooi plekje gekregen!

Zet een paar blogdames bij elkaar en er wordt natuurlijk flink gebabbeld ;-). Ook tijdens de lunch, waarbij we de heerlijkste hapjes voorgeschoteld kregen. Wat catering betreft was het ook heel goed verzorgd. ‘s Middags kregen Judith en ik afgewisseld de kwast in de hand en kregen we uitleg over het verdunnen van kalkverf en het aanbrengen ervan. Ik vond het heerlijk om met deze kalkverf te werken, een muurtje is eigenlijk best snel gedaan. Maar om het goed aan te brengen, moet je je wel aan een aantal regels houden en daar werd ik door Monica tijdens het verven goed op gewezen. En dan baart oefening in de toekomst hoop ik kunst ;-)! 

Links op de foto de rechte banen van Judith, rechts mijn kris kras met de kwast acties om een wolkerig effect te verkrijgen

Een originele kleurenkaart

Al met al was het een leerzame maar ook een heerlijke dag! Nadat we nog een kijkje in de keuken van Carte Colori mochten nemen en konden zien hoe de verf blik voor blik met de hand en met machines wordt samengesteld, vertrokken we weer richting huis. Monica, Meta en Ellen wil ik heel hartelijk bedanken voor het mogen bijwonen van deze workshop, ik heb het met heel veel plezier gedaan. Het was een dag om blij van te worden! 

Onlangs werd ik ook heel blij van de give-away, die ik bij Ria van de blog It’s me had gewonnen. Er werd een grote doos bezorgd met daarin een mooie bos pioenrozen. Ze stonden zo mooi hier voor de spiegel! Lieve Ria, heel erg bedankt voor dit geschenk…super lief dat ik dit zomaar van jullie kreeg. 

En dan nog iets…het gaat mij wel aan het hart dat er dagelijks steeds minder blogposten in mijn leeslijst staan. Deze post bereidde ik ruim een week terug al voor en terwijl deze in concept klaar stond om geplubliceerd te worden, bleek dat ik niet de enige was die zich er zorgen over maakt, want in de afgelopen week schreven Lia van I found my home en Hennie van Room 17 er ook over. 

Ik beken dat ik zelf ook minder actief ben, maar ik zou het zo ontzettend jammer vinden als blogland helemaal leegloopt! Ik weet dat Instragram sneller is, dat we allemaal druk zijn en uiteraard moet iedereen voor zich weten of zij wel of niet blogt, maar toch zou ik bij deze een oproep willen doen om er weer energie in te willen steken, zowel met het posten als met het reageren. Als dat zou lukken, zou dat voor mij een derde reden in deze post zijn om blij van te worden en ik weet zeker dat ik daarin dan ook echt niet de enige ben :-)! 

Ik wens jullie allemaal een fijne week!

Liefs, Ingrid

Broodplank…

In de keuken stond al een hele tijd deze broodplank. Omdat aan de ene kant een lelijke plek was ontstaan na het verwijderen van een sticker en ik het hout aan de andere kant niet mooi vond, stond de broodplank altijd achter een ander exemplaar verstopt. 

Laatst bedacht ik mij opeens (wat kan dat soms lang duren voordat je je iets bedenkt ;-)) dat ik de broodplank wel een lik verf kon geven. Zo was ik meteen van beide ‘problemen’ af. 

Op zolder keek ik bij de restanten verf en ik besloot te gaan voor een grijze kleur. 

Na de verfbeurt was het overigens lastig om het touw weer door het gaatje te halen, maar nadat ik een uiteinde had ingesmeerd met doorzichtige lijm en de lijm had laten drogen, bleek dat een fluitje van een cent. 

Bij een outlet had ik een tijd geleden voor weinig een houten kaarsenstandaard gescoord. Ik koop ze tegenwoordig niet vaak meer omdat ik al rijkelijk van kaarsenstandaards ben voorzien, maar ik vond dat het ruwe hout van de standaard wel een uitzondering verdiende.  

Nu het herfst is en de kaarsen vaker en langer branden, vond ik het mooi om de broodplank in de sfeer van het seizoen te brengen. Grappig dat de kleur van de kaars op de foto meteen anders lijkt, zodra het lont wordt aangestoken.  

Ik ben blij met deze mini-metamorfose. Zo zie je maar dat je met weinig middelen iets heel makkelijk een andere look kunt geven. 

Ik wens je een fijne dag!

Liefs, Ingrid

Bij de tijd…

Na het verven van de cloche en de kruik had ik duidelijk de smaak te pakken. Je zou bijna denken dat ik thuis voortdurend op zoek ben naar wat er nog meer onder handen genomen kan worden en eigenlijk is dat ook wel zo.

Deze keer was de klok de klos.
 

Deze klok staat al jaren op de scheidingswand tussen de keuken en de woonkamer. Lekker groot en bovendien voor ons nog altijd een prima model. We kochten dit exemplaar  lang geleden bij het Zweedse warenhuis en vonden de klok goed passen bij het rvs in de keuken. Maar een andere - stoere - look leek mij ook wel eens leuk, vandaar dat ik de verf weer te voorschijn haalde en aan de slag ging.

In een paar uur was het gepiept, zoals ook aan de wijzers is te zien. Ik heb geen grondverf aangebracht, maar ben meteen aan de slag gegaan met een zeer matte verf (Thundersky van Pure & Original). Daar heb ik vier lagen van aangebracht. Bracht ik op de cloche en de kruik vervolgens nog bakpoeder aan, dat heb ik deze keer achterwege gelaten.

Ik ben helemaal tevreden…en nog steeds bij de tijd ☺!

Liefs, Ingrid